بچه که بچه بود

با دستای آویزون راه می رفت

دلش می خواست که جوی آب یه رودخونه باشه

رودخونه یه نهر

و این گنداب یه دریا

بچه که بچه بود

نمی دونست که بچه ست

براش همه چیز روح داشت و

همه روحا یکی بودن.

بچه که بچه بود

نه درباره چیزی عقیده ای داشت

نه عادتی

بیشتر چارزانو می نشت

بی قرار بود

یه فرق گرد میون موهاش داشت

و هیچ وقت جلوی دوربین عکاسی قیافه نمی گرفت...

پروازی که به اوج نرسید

عکسی که گرفته نشد

خبری که واژگون شد

خبر سارانی که خود خبر شدند

و اینک

        دردی که فراموش نخواهد شد

                                                      روحشان شاد و یادشان جاوید.

بچه ها شوخی شوخی به قورباغه ها سنگ پرتاب می کردند

قورباغه ها جدی جدی می مردند.

                                                                          ؟